De test meet de energie die nodig is om een proefstuk te laten bezwijken wanneer het wordt geraakt door een halfronde pijl die vanaf een bepaalde hoogte wordt losgelaten. De resultaten worden doorgaans weergegeven als de massa van de pijl of de botsenergie die overeenkomt met een statistisch vastgesteld 50%-breukpercentage.<\/p>\n\n\n\n
De norm voor de dart-impacttest<\/strong> wordt doorgaans toegepast op:<\/p>\n\n\n\n De norm omvat twee primaire testmethoden.<\/p>\n\n\n\n Bij methode A wordt gebruikgemaakt van:<\/p>\n\n\n\n Methode A wordt vaak gebruikt voor dunnere folies met een lagere slagvastheid.<\/p>\n\n\n\n Methode B wordt doorgaans gekozen voor sterkere folies waarvoor hogere slagenergie\u00ebn nodig zijn.<\/p>\n\n\n\n De resultaten van methode A en methode B mogen niet rechtstreeks met elkaar worden vergeleken, omdat de testomstandigheden aanzienlijk verschillen.<\/p>\n\n\n\n De testmethode met dart-valproef<\/strong> beoordeelt de weerstand van een kunststoffilmproefstuk tegen breuk als gevolg van een gecontroleerde botsing.<\/p>\n\n\n\n Het basisprincipe houdt het volgende in:<\/p>\n\n\n\n De test simuleert de werkelijke schokomstandigheden waarmee verpakkingsmaterialen tijdens de verwerking en distributie te maken krijgen.<\/p>\n\n\n\n De trapmethode is de belangrijkste procedure die in ASTM D1709 wordt beschreven.<\/p>\n\n\n\n Bij deze aanpak:<\/p>\n\n\n\n Met deze methode kan op effici\u00ebnte wijze het impactniveau worden vastgesteld waarbij ongeveer de helft van de proefstukken bezwijkt.<\/p>\n\n\n\n De reeks wordt voortgezet totdat het vereiste aantal mislukkingen en geslaagde pogingen is bereikt.<\/p>\n\n\n\n Bij de alternatieve procedure worden de monsters in groepen van tien getest.<\/p>\n\n\n\n Voor elke groep:<\/p>\n\n\n\n De tests worden voortgezet totdat er voldoende gegevenspunten zijn verzameld om het 50%-storingsniveau vast te stellen.<\/p>\n\n\n\n Deze methode wordt vaak toegepast in onderzoeks- en materiaalkarakteriseringsprogramma\u2019s.<\/p>\n\n\n\n Een klacht dart-valproefapparaat<\/strong> moet het volgende bevatten:<\/p>\n\n\n\n\n
Inzicht in de ASTM D1709-testmethoden<\/h2>\n\n\n\n
Testmethode A<\/h3>\n\n\n\n
Parameter<\/th> Vereiste<\/th><\/tr> Diameter van de dartpunt<\/td> 38,1 mm<\/td><\/tr> Valkhoogte<\/td> 660 mm<\/td><\/tr> Typisch testbereik<\/td> Ongeveer 50 g tot 6 kg<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n Testmethode B<\/h3>\n\n\n\n
Parameter<\/td> Vereiste<\/td><\/tr> Diameter van de dartpunt<\/td> 50,8 mm<\/td><\/tr> Valkhoogte<\/td> 1520 mm<\/td><\/tr> Typisch testbereik<\/td> Ongeveer 300 g tot 6 kg<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n Hoe werkt de Dart-valtestmethode?<\/h2>\n\n\n\n
\n
Testmethode voor trappen<\/h2>\n\n\n\n
\n
Typische trapopgang<\/h3>\n\n\n\n
Testnummer<\/td> Dartgewicht<\/td> Resultaat<\/td><\/tr> 1<\/td> 300 g<\/td> Sla over<\/td><\/tr> 2<\/td> 330 g<\/td> Sla over<\/td><\/tr> 3<\/td> 360 g<\/td> Mislukt<\/td><\/tr> 4<\/td> 330 g<\/td> Sla over<\/td><\/tr> 5<\/td> 360 g<\/td> Mislukt<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n Alternatieve techniek voor groepstesten<\/h2>\n\n\n\n
\n
Benodigde apparatuur voor het uitvoeren van ASTM D1709-tests<\/h2>\n\n\n\n
Dart-assemblage<\/h3>\n\n\n\n
\n
Dart-ontgrendelingsmechanisme<\/h3>\n\n\n\n
\n
Meetsysteem<\/h3>\n\n\n\n
\n
Klemmechanisme voor proefstukken<\/h3>\n\n\n\n
\n
Veiligheidsfuncties<\/h3>\n\n\n\n
\n
ASTM D1709 Dart Drop-impacttester van Cell Instruments<\/h2>\n\n\n\n
![\"ASTM](\"https:\/\/www.materialstests.com\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/Dart-Drop-Impact-Tester-for-Plastic-Film-Testing.webp\")
<\/a>